طیهار

 
تفسیر روان جاوید(سوره کهف)
نویسنده : - ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢٥
 

به بسم الله الرحمن الرحیم است         که آن اصحاب کهفست و رقیم است

در ذیل آیه 1 از سوره کهف آمده است:

خداوند سبحان چون در سوره سابقه (سوره بنی اسرائیل) پیغمبر اکرم را به ستایش خداوند در صفات جلالیه امر فرمود،در این سوره ذات اقدس خود را به صفت کمالی ستایش فرمود که فوق آن متصور نیست و بندگان را به کیفیت ستایش بر بزرگترین نعمت خود که آن نزول قرآن کریم بر پیغمبر اکرم است آگاه نمود که به هیچ وجه اعوجاج وکجی و انحراف و اختلاف و اختلالی در لفظ و معنای آن راه ندارد و عوج به کسر،کجی معقول و به فتح،کجی محسوس است بلکه راست و درست و معتدل و مستقیم و مستوی و قائم به حق و قیم به عدل و دائم به دوام ازلی و ابدی است و باطل و مبطلی در آن و برای آن نبوده و نخواهد بود.

الهی،اگر گویم سگ کوی توام،از روی سگ اصحاب کهف شرمنده­ام

علامه حسن زاده آملی (حفظه الله)